Verhalen

Door retinitis pigmentosa ziet Jan-Jaap (47) bijna niets meer. Toch wil hij nog alles uit het leven halen. Onlangs ging een lang gekoesterde wens in vervulling en zag hij het Noorderlicht in Lapland. “Ik koester het dat ik dit met mijn laatste beetje zicht kon ervaren, samen met de mensen van wie ik houd."

Jan (8) is vijf maanden oud als zijn moeder Marleen (45) iets vreemds bij hem ontdekt: zijn ene oog lijkt groter dan het andere. Een bezoek aan de huisarts volgt, die moeder en kind doorstuurt naar het ziekenhuis. Daar komt de diagnose: aangeboren glaucoom. Een zeldzame oogaandoening die de nodige gevolgen heeft.

“Binnen 1 seconde zag mijn toekomst er totaal anders uit.” Drie jaar geleden hoorde Lotte (21) dat ze de ziekte van Stargardt heeft, een erfelijke oogaandoening waardoor ze waarschijnlijk vrijwel blind zal worden. Lotte kan nu nog goed zien “maar mijn oog maakt te veel eiwit aan, daardoor hoopt zich vuil op achter mijn lens en beschadigen de staafjes en de kegeltjes.”

“Woensdag kwamen we voor het eerst in Groningen en de maandag daarna is Lars geopereerd. De arts zei: ‘We zijn er op tijd bij, we moeten niet te lang wachten.’ Als een lens vertroebeld is, kan er geen licht doorheen, de oogzenuw geeft geen signaal door. De hersenen krijgen dan geen prikkels en dus ontwikkel je geen beeld. Als Lars niet geopereerd was, was hij blind geworden.”"

Sinds zijn vijftiende is Daan de Kort (29) nagenoeg blind. Toch heeft hij als Tweede Kamerlid een plek verworven in de Haagse politiek. Namens de VVD maakt Daan zich sinds de verkiezingen hard voor inclusiviteit en participatie van mensen met een beperking. Daan de Kort is naast die rol een commitment aangegaan als ambassadeur van het Oogfonds: “Een mooie stichting waarin ik optimisme en wilskracht herken.”

Ronald Giphart, één van Nederlands bekendste en veelzijdigste schrijvers, zet zich in voor het vergroten van de bekendheid van de oogziekte maculadegeneratie (MD) en het werven van fondsen voor het Oogfonds.